Sensory Child London to gabinet integracji sensorycznej w Londynie stworzony w trosce o prawidłowy rozwój waszego dziecka.
To przestrzeń funkcjonująca w oparciu o poczucie bezpieczeństwa i profesjonalizm.
Potrzebujecie wsparcia dla swojego dziecka?
Zapiszcie się na pierwszą wizytę.
Umów wizytę
Adres
Natalia Przybyła
8 Lyon Way
Greenford UB6 0BN
Londyn
Terapia Integracji Sensorycznej w przyjaznym dziecku gabinecie w Londynie
Jako terapeutka SI (terapeutka integracji sensorycznej) w swoim gabinecie w Londynie poświęcam niezwykle dużo uwagi dziecku na różnych etapach jego rozwoju. W tej wspólnej wyprawie jestem razem z wami (rodzicami) i waszymi dziećmi.
Holistycznie spoglądam na wszystko co związane z każdym z moich młodych pacjentów, ponieważ wiem, że mózg dziecka odbiera wiele różnych bodźców każdego dnia a to, jak wygląda jego codzienne funkcjonowanie, przekłada się na późniejsze efekty w nauce, nowe umiejętności i kompetencje.
Obecnie coraz częściej mówi się o terapii SI (Terapii Integracji Sensorycznej). Czy to oznacza, że stała się ona modna? Jako terapeutka stanowczo odpowiadam: nie. Zwiększa się świadomość ludzi i często szukają oni odpowiedzi na nurtujące pytania. Coraz rzadziej tłumaczy się zachowania dzieci jako przejaw nieposłuszeństwa. To dobry znak! Jeśli zatem wasze dziecko robi coś, co bardzo was niepokoi, warto zagłębić się w przyczynę. Jako terapeutka SI jestem tutaj dla was, by wspierać wasze dzieci przywrócić im równe szanse do prawidłowego rozwoju.
Warto odpowiedzieć sobie na pytanie: co to jest integracja sensoryczna? Jest to sposób, w jaki mózg dziecka przetwarza bodźce i odbiera rzeczywistość wszystkimi swymi zmysłami. Prawidłowe funkcjonowanie integracji sensorycznej odpowiada za świadomość ciała w przestrzeni, koordynację ruchową, odbiór różnych temperatur, ale także dźwięków, smaków oraz zapachów i orientację w terenie.
Można zatem uznać, że integracja sensoryczna to sposób, w jaki układ nerwowy organizuje pracę wszystkich zmysłów małego człowieka.
Co oznaczają zaburzenia integracji sensorycznej?
Objawy mogą być bardzo różne i dotyczyć wielu obszarów poznawczych w życiu młodego człowieka (a później dorosłego – ponieważ z zaburzeń SI się nie wyrasta samoistnie). Do przykładów można zaliczyć wybiórczość pokarmową, nadpobudliwość, trudności w kontaktach społecznych, zaburzenia orientacji w terenie, skracanie dystansu fizycznego podczas rozmowy z innymi (stanie zbyt blisko swojego rozmówcy), problemy z higieną i przystosowaniem się do zmiennych warunków otoczenia.
Jak rozwija się integracja sensoryczna człowieka w poszczególnych okresach?
Etap pierwszy
- Praca nad równowagą ciała,
- Rozwój mięśni gałek ocznych,
- Oswajanie z prawami grawitacji,
- Budowa więzi z najbliższymi – zwłaszcza z matką,
- Odruchy pierwotne.
Etap drugi
- Poprawa koordynacji ruchowej,
- Stopniowe wygaszanie odruchów pierwotnych na rzecz zamierzonego działania warunkowego,
- Zwiększenie świadomości ciała.
Etap trzeci
- Rozwijanie koordynacji ruchowej (np. ręka-oko),
- Poprawa równowagi i efektywnego wykonywania ruchów zamierzonych,
- Współpraca w obrębie działania wielu zmysłów,
- Rozwój w obszarze czucia głębokiego (świadomość swego ciała w odniesieniu do otoczenia i bodźców),
- Złożone i zaplanowane ruchy w odpowiedniej sekwencji, począwszy od pełzania, przez raczkowanie, siadanie, próby stawania z podparciem i stania samodzielnego, aż do postawienia pierwszych kroków.
Etap czwarty
- Współpraca sensoryczna w obszarze funkcjonowania wszystkich zmysłów,
- Rozwój umiejętności samoregulacji w sferze emocjonalnej,
- Doskonalenie koncentracji uwagi,
- Dominacja jednej strony ciała.
Ostatni z etapów obejmuje wiek przedszkolny – wówczas obserwujemy efekty bądź deficyty rozwoju integracji sensorycznej dziecka. Nieprawidłowości w tym obszarze mogą mieć wpływ nie tylko na aspekty motoryczne, ale również na sferę emocjonalną, budowanie pewności siebie oraz nawiązywanie relacji rówieśniczych a zatem niezwykle cenną socjalizację. To także czas, kiedy dziecko coraz bardziej poznaje siebie w różnych okolicznościach.
Objawy zaburzeń w obszarze integracji sensorycznej u dziecka
Im więcej zaburzeń i problemów, tym silniejsza frustracja, która może się uzewnętrzniać u dziecka na różne sposoby. Tylko holistyczne podejście do oceny sytuacji, poznanie trudności dziecka i nazwanie ich daje szansę, by pomóc mu na ścieżce jego zmagań.
Czy Twoje dziecko jest pobudliwe lub przejawia zachowania agresywne względem innych lub autoagresywne? A może jest wycofane, trudno mu odnaleźć się w nowym miejscu wśród nieznanych osób lub źle czuje się w konkretnych sytuacjach? A może rodzina uważa, że Twoje dziecko jest niegrzeczne? Gryzie, szczypie i bije rówieśników? Warto przelać na malucha ocean empatii i zastanowić się, dlaczego jest mu tak trudno? Jako terapeutka wyciągam do Was rękę i chcę pomóc w diagnozie Waszego malucha.
Jakie są najczęstsze objawy zaburzeń integracji sensorycznej u dziecka?
Objawy mogą być bardzo różne i dotyczyć wielu obszarów poznawczych w życiu młodego człowieka (a później dorosłego – ponieważ z zaburzeń SI się nie wyrasta samoistnie). Do przykładów można zaliczyć wybiórczość pokarmową, nadpobudliwość, trudności w kontaktach społecznych, zaburzenia orientacji w terenie, skracanie dystansu fizycznego podczas rozmowy z innymi (stanie zbyt blisko swojego rozmówcy), problemy z higieną i przystosowaniem się do zmiennych warunków otoczenia.
- Wybiórczość pokarmowa i problemy z przyjmowaniem pokarmów (niechęć do wybranych konsystencji, monotonia spożywanych posiłków),
- Podwrażliwość lub nadwrażliwość na bodźce płynące z otoczenia,
- Problemy przetwarzania słuchowego,
- Zaburzenia układu proprioceptywnego (dysfunkcje w obszarze kinestezji, czyli czucia własnego ciała),
- Agresja względem otoczenia lub zachowania autoagresywne,
- Zła koordynacja ruchowa i niepewność grawitacyjna,
- Problemy z koncentracją uwagi,
- Zaburzenia mowy,
- Deficyty w samodzielności,
- Nadaktywność ruchowa,
- Lękliwość podczas zabaw ruchowych lub wprost przeciwnie – wykonywanie niebezpiecznych akrobacji i dążenie do upadku lub uderzenia głową w twardą powierzchnię,
- W starszym wieku: problemy z uczeniem się, koncentracją, koordynacją ruchową i w relacjach rówieśniczych.
To długotrwały proces, który rozpoczyna się od postawienia diagnozy. Podczas spotkania obserwuję dziecko i jego zachowanie w różnych sytuacjach. Przeprowadzam również pogłębiony wywiad, by dowiedzieć się o wszystkich szczegółach związanych z rozwojem pacjenta, począwszy od wieku prenatalnego, przez okoliczności porodu i ewentualnej farmakoterapii w wieku niemowlęcym, po różne dolegliwości i budzące obawy zachowanie. Zwracam uwagę na wszystkie szczegóły i otwieram rozmowę, która pozwala nam wspólnie zrozumieć źródło i przejawy trudności małego pacjenta.
Gdy diagnoza jest postawiona, przedstawiam plan terapii integracji sensorycznej waszego dziecka. Zakres działań może obejmować wiele obszarów – stymulację czucia głębokiego i wykonywanie masażu, prowadzenie różnych ćwiczeń rodziców z dzieckiem w domu, wykonywanie określonych zadań, korzystanie z arteterapii i wielu innych pomocnych narzędzi. Każdy krok omawiam z wami, tłumaczę przebieg terapii i odpowiadam na wszelkie pytania, dzięki czemu jako rodzice będziecie częścią procesu rozwoju waszego dziecka.
~ Natalia Przybyła
